Δάσκαλος, το πρόσωπο που βοηθάει το μαθητή στην κατάκτηση της γνώσης

daskala_mathites

Μετά την οικογένεια, ο επόμενος φορέας κοινωνικοποίησης του παιδιού είναι το σχολικό περιβάλλον και κατ’ επέκταση ο δάσκαλος. Η αξία του δασκάλου ως ανθρώπου που διαπλάθει και βοηθάει το μαθητή στο να πλησιάσει και να κατακτήσει τη γνώση, έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως και έχει γεννήσει το σεβασμό ανά τους αιώνες. Ποια στοιχεία κάνουν πραγματικά καλό έναν δάσκαλο;

Γιατί ο δάσκαλος είναι τόσο σημαντικό πρόσωπο για το παιδί;

Ο δάσκαλος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, έχει εξυμνηθεί για την πολύτιμη συνεισφορά του στην ψυχοσύνθεση του μαθητή και την βοήθεια που του προσφέρει για την κατάκτηση της γνώσης. Παράλληλα, είναι η δεύτερη τρυφερή μορφή που γνωρίζει το παιδί  μετά τους γονείς, ένα πρόσωπο στο οποίο εκτός της γνώσης, προστρέχει για ηθική υποστήριξη, ενθάρρυνση, παρηγοριά και ενδυνάμωση.  Η αλληλεπίδραση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτά τα δύο πρόσωπα είναι συνεχόμενη, διαρκής και έχει εναλλαγές. Ποιος δε θυμάται την περίφημη φράση του Μεγάλου Αλεξάνδρου για το δάσκαλό του Αριστοτέλη «το ζην το οφείλω στον πατέρα μου, αλλά το ευ ζην στο δάσκαλό μου;»

Ποια χαρακτηριστικά έχει ένας καλός δάσκαλος;

Ο Bruce Lee είχε πει κάποτε πως “ο καλός δάσκαλος είναι απλώς ο καταλύτης, είναι εκείνος που σου το δρόμο για τη γνώση τον οποίο ο κάθε μαθητής πρέπει να βρει μόνος του”.

Είναι γεγονός πως η ικανότητα του δασκάλου δεν περιορίζεται μόνο στην πιστοποίηση και τις τεχνικές γνώσεις, αλλά επεκτείνεται και σε ένα κράμα ενσυναίσθησης, συναισθηματικής ωριμότητας και πραγματικού ενδιαφέροντος για το μαθητή.

Ποιες δεξιότητες ή ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένας καλός δάσκαλος;

  • Πραγματική αγάπη για το αντικείμενό του: Μόνο ο δάσκαλος που αγαπάει πραγματικά το αντικείμενό του και ενδιαφέρεται για την τρυφερή ψυχή των πλασμάτων που διδάσκει, μπορεί να προοδεύσει στον τομέα του και να γεννήσει την εμπιστοσύνη στην ψυχή των παιδιών. Αν κάποιος ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την οικονομική ανταμοιβή ή την επαγγελματική καταξίωση, δε θα μπορέσει να συνδεθεί συναισθηματικά με τους μαθητές του.
  • Αγάπη για τη γνώση: Ο καλός δάσκαλος είναι ανοιχτόμυαλος, πάντοτε προσπαθεί να διευρύνει το πνεύμα του, διαβάζει και μελετάει όσο περισσότερο μπορεί και θέλει να μαθαίνει τις εξελίξεις στα πεδία της γνώσης.
  • Εμπειρίες ζωής: Ο δάσκαλος που έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό, που έχει ασχοληθεί με αθλητισμό ή πολλές δραστηριότητες, έχει μελετήσει βιβλία ή γνωρίζει ξένες γλώσσες, έχει διευρύνει το πνεύμα του και έχει ανοίξει το μυαλό του, αφού οι εμπειρίες της ζωής και οι επαφές με άλλους ανθρώπους και τέχνες καλλιεργούν τον εσωτερικό μας κόσμο. Αυτό μπορεί να καταστήσει ευκολότερη την μεταφορά της γνώσης στο μαθητή, αλλά και την προσπάθεια του ίδιου να διδάξει στο νέο άνθρωπο το σεβασμό για τη διαφορετικότητα, για κάθε ανθρώπινο πρόσωπο.
  • Διάθεση για αλλαγή: Ο καλός δάσκαλος δεν περιορίζεται στον τρόπο διδασκαλίας που επιτάσσει το σύγχρονο σύστημα εκπαίδευσης. Προσπαθεί να εφεύρει νέους τρόπους ώστε να κατακτήσει εφικτή την κατάκτηση της γνώσης από το μαθητή και δεν περιορίζεται σε στεγανά και περιορισμούς.

  • Αγάπη για το παιδί: Το παιδί, αυτός ο νέος άνθρωπος που πλάθεται σταδιακά, είναι ένα πρόσωπο που προσφέρει σίγουρα χαρά και ξεγνοιασιά, αλλά αυτό δεν αναιρεί πως η ευαισθησία και παρορμητικότητα της φύσης του, δεν μπορεί να το οδηγήσει σε επιπόλαιες ενέργειες και λάθη. Μόνο ένας άνθρωπος που τα αγαπάει πραγματικά και νοιάζεται για την παροχή ενός κώδικα ηθικών αξιών και αρχών, μπορεί να τα βοηθήσει να χτίσουν μία στέρεη προσωπικότητα.
  • Ικανότητες επικοινωνίας και μεταδοτικότητας: Ακόμα και αν κάποιος είναι δάσκαλος, αυτό δεν υπονοεί αυτόματα πως θα μπορεί να μεταδώσει ορθά αυτά που γνωρίζει. Η επικοινωνία και η μεταδοτικότητα είναι δύο δεξιότητες που υπάρχουν σε έναν βαθμό έμφυτες σε έναν άνθρωπο, αλλά μπορούν και να καλλιεργηθούν. Ο καλός δάσκαλος πάντοτε βρίσκει τον πιο σωστό και ευρηματικό τρόπο για να μεταδώσει αυτό που γνωρίζει στο μαθητή.

Ο δάσκαλος είναι ένα πρόσωπο που πράγματι σφραγίζει την παιδική μας ζωή. Ας δώσουμε βάση στο χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεση εκείνων που καλούνται να επωμιστούν τον δύσκολο αυτό ρόλο να βοηθήσουν τα παιδιά και να τα κατευθύνουν στο δρόμο της γνώσης.

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Πηγή: flowmagazine.gr