1. Απόστολε σε ευχαριστούμε πολύ που μας παραχωρείς αυτή τη συνέντευξη. Θα θέλαμε αρχικά να μας πεις λίγα λόγια για σένα;
Εγώ σας ευχαριστώ. Είμαι ο Απόστολος Τζίμας, κατάγομαι και ζω στα Ιωάννινα. Είμαι ιδρυτής της Ison Theatrical Projects και σκηνοθέτης της παράστασης SeaWall. Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι ενεργά με την οργάνωση και παραγωγή θεατρικών παραστάσεων, ενώ σε κάποιες από αυτές αναλαμβάνω τη σκηνοθεσία ή/και τη μετάφραση.
Είμαι λάτρης του διαβάσματος — κυρίως θεατρικών έργων — και φανατικός θεατής παραστάσεων. Με απασχολεί ένα θέατρο που δεν επιδιώκει τον επιφανειακό εντυπωσιασμό, αλλά διεισδύει ήσυχα και ουσιαστικά στον θεατή. Το SeaWall είναι ακριβώς ένα τέτοιο έργο: λιτό, ειλικρινές και βαθιά ανθρώπινο.
2. Αν έπρεπε να περιγράψεις την παράσταση Seawall σε κάποιον που δεν έχει καμία ιδέα για το έργο, τι θα του έλεγες;
Θα έλεγα πως είναι μια εξομολόγηση. Μία ιστορία 2 πατεράδων που βιώνουν τη γέννηση, αλλά και την απώλεια ενός παιδιού. Δύο άνθρωποι στέκονται απέναντί σου και σου μιλάνε για τη ζωή του, για την αγάπη, για την οικογένεια, για τη χαρά – και για κάτι που αλλάζει τα πάντα. Δεν υπάρχει θεατρικό «κόλπο», δεν υπάρχει υπερβολή. Υπάρχει μόνο ο λόγος και η αλήθεια. Είναι μια παράσταση που ξεκινά με φως και τρυφερότητα και σταδιακά σε οδηγεί σε μια βαθιά εσωτερική αναμέτρηση. Το SeaWall δεν σε σοκάρει – σε αγγίζει.
3. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να επιλέξετε τα Γιάννενα για έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων;
Τα Γιάννενα δεν ήταν απλώς μια επιλογή· ήταν μια φυσική συνέχεια. Η ανταπόκριση του κοινού στον πρώτο κύκλο ήταν συγκινητική. Τα συνεχή sold out, οι συζητήσεις μετά τις παραστάσεις, τα λόγια που ακούσαμε, μας έδειξαν ότι αυτό το έργο βρήκε εδώ έναν αληθινό συνομιλητή. Νιώσαμε ότι δεν είχε κλείσει ο κύκλος — ότι υπήρχε ακόμη μια ανάγκη, τόσο από εμάς όσο και από το κοινό, να το ξαναζήσουμε.
4. Φεύγοντας από την αίθουσα, τι θέλεις να πάρει μαζί του ο θεατής;
Δεν θέλω να του επιβάλω ένα συγκεκριμένο συναίσθημα. Θα ήθελα όμως να φύγει με μια εσωτερική σιωπή. Με μια σκέψη που ίσως τον ακολουθήσει για λίγο. Με μια μεγαλύτερη επίγνωση του πόσο εύθραυστη – και ταυτόχρονα πολύτιμη – είναι η ζωή και οι άνθρωποι γύρω μας. Αν μετά την παράσταση κάποιος θελήσει να πάρει ένα τηλέφωνο, να αγκαλιάσει κάποιον ή απλώς να σταθεί λίγο πιο συνειδητά απέναντι στη ζωή του, τότε κάτι έχει συμβεί.
5. Τι θα έλεγες στο κοινό των Ιωαννίνων για να το προτρέψεις να έρθει να παρακολουθήσει το έργο;
Θα έλεγα απλώς: ελάτε χωρίς προσδοκίες. Ελάτε να ακούσετε μια ιστορία. Το SeaWall δεν είναι μια παράσταση που «παρακολουθείς» από απόσταση — είναι μια εμπειρία που μοιράζεσαι. Και ίσως, μέσα σε αυτή την απλότητα, αναγνωρίσετε κάτι πολύ δικό σας.