Η ζωή του αείμνηστου ερμηνευτή, όπως τη διηγήθηκε ο ίδιος – Το βιβλίο «Καλησπέρα και καλή βραδιά» θα κυκλοφορήσει στις 16 Μαΐου
Λένε πως όταν κάποιος βρίσκεται ένα βήμα πριν τον θάνατο οι σημαντικότερες στιγμές της ζωής του περνούν μπροστά από τα μάτια του.
Στην περίπτωση του Βασίλη Καρρά αυτό συνέβη έξι μόλις ημέρες προτού αφήσει την τελευταία του πνοή, στις 24 Δεκεμβρίου του 2023, όταν ζήτησε από τον Θάνο Κανούση να του διαβάσει ολόκληρη τη βιογραφία του, την οποία ο Κανούσης έγραφε τα τελευταία χρόνια βασισμένος στις γλαφυρές διηγήσεις του πολυαγαπημένου λαϊκού τραγουδιστή.
Παρότι ταλαιπωρημένος και αδύναμος εξαιτίας της ασθένειάς του, άκουγε, επί ώρες, με βαθιά συγκίνηση και υγρό βλέμμα, την ιστορία του, που ξεκίνησε από ένα μικρό χωριό της Καβάλας και συνεχίστηκε με περιπέτειες πολλές, σκληρή δουλειά, ατελείωτες διαδρομές, χιλιόμετρα στην πίστα, επιτυχίες και αγάπη, πολλή αγάπη…
Η βιογραφία που Βασίλη Καρρά με τίτλο τη χαρακτηριστική του ατάκα «Καλησπέρα και καλή βραδιά», αποσπάσματα από την οποία δημοσιεύει αποκλειστικά σήμερα το «ΘΕΜΑ», θα κυκλοφορήσει στις 16 Μαΐου από τις εκδόσεις Ταξιδευτής και θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει σενάριο ταινίας. Μιας ταινίας που παρακολουθεί την πορεία ενός μικρού αγοριού που χωρίς κανένα υλικό εφόδιο, αλλά με όπλα τη βαθιά αγάπη του για το τραγούδι, την επιμονή του, την αξιοσύνη του, το αλάνθαστο ένστικτό του, το οξύ επιχειρηματικό πνεύμα του, αλλά και την ντομπροσύνη του κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο δημοφιλείς λαϊκούς τραγουδιστές όλων των εποχών, να ζήσει, όπως ο ίδιος εξομολογούνταν, «δέκα ζωές» και να πάρει «τόση αγάπη που δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα χρυσάφι του κόσμου!».
«Εγώ για όλα τα πράγματα στη ζωή μου ήμουνα εραστής. Είμαι ένα παιδί που δεν χόρτασε ποτέ τη ζωή και δεν θα τη χορτάσει ποτέ. Θέλω να τη γνωρίσω τη ζωή απ’ όλες τις απόψεις, να ζήσω τα πάντα, ρε παιδί μου, και ακόμα είμαι έτσι. Νιώθω έφηβος ακόμα μέσα μου! Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτα», έλεγε στον φίλο του, ηθοποιό, σεναριογράφο, παραγωγό συναυλιών και συγγραφέα της βιογραφίας του λίγα χρόνια πριν. Κι αυτή τη δίψα για ζωή δεν την έχασε ποτέ, ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές τις οποίες αντιμετώπιζε με θάρρος, δυναμισμό, στωικότητα και κυρίως περηφάνια.