Στο πένθος βυθίστηκε η οικογένεια Παπανδρέου, καθώς η Μαργαρίτα Παπανδρέου έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 103 ετών
Τις επόμενες ώρες θα γίνουν γνωστές λεπτομέρειες για την κηδεία και ταφή της.
Ποια ήταν η Μαργαρίτα Παπανδρέου
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου (Μάργκαρετ Έσθερ Τσαντ) γεννήθηκε στο Όουκ Παρκ του Ιλιόι των ΗΠΑ. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του τέως πρωθυπουργού της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου από το 1951 έως το 1989. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Α. Παπανδρέου και ο ευρωβουλευτής Νίκος Παπανδρέου.
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου σπούδασε, αρχικά, δημοσιογραφία και έπειτα έκανε το μεταπτυχιακό της στη Δημόσια Υγεία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου και γνώρισε τον Ανδρέα Παπανδρέου, το 1947. Έζησαν αρχικά στη Μινεσότα και αργότερα στην Καλιφόρνια, όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν Πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ και στενός φίλος του μετέπειτα κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Πατ Μπράουν.
Η δράση της για τα δικαιώματα των γυναικών
Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 30 Αυγούστου 1951 στο Ρίνο. Με τον Ανδρέα Παπανδρέου απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρέα Παπανδρέου. Η Μαργαρίτα Παπανδρέου το 1989 συμφώνησε να δώσει διαζύγιο ώστε να παντρευτεί ο Ανδρέας Παπανδρέου τη Δήμητρα Λιάνη.
Ίδρυσε και διετέλεσε για οχτώ χρόνια πρόεδρος της Ένωση Γυναικών Ελλάδος (Ε.Γ.Ε.). Έλαβε ενεργό μέρος σε γυναικεία θέματα και θέματα ειρήνης. Είναι επίσης συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων.
Ο ρόλος της στην κατάργηση του θεσμού της προίκας
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου έδωσε τις δικές της μάχες για τη δυνατότητα διατήρησης του επωνύμου των γυναικών μετά τον γάμο, καθώς και την απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με το σύζυγο όσον αφορά στην κηδεμονία των παιδιών τους.
Τι προβλέπει ο νόμος 1329/1983
Ο νόμος προβλέπει «…την εισαγωγή του πολιτικού γάμου, την πρόβλεψη από κοινού λήψης των αποφάσεων που αφορούν τους δύο συζύγους, τη διατήρηση του πατρικού ονόματος της γυναίκας και μετά το γάμο, την κατάργηση του θεσμού της προίκας, τη θέσπιση ισότητας των συζύγων ως προς τη γονική τους ιδιότητα, την αναγνώριση του συναινετικού διαζυγίου και τον περιορισμό των λόγων μη συναινετικού χωρισμού μόνο στον «ισχυρό κλονισμό του γάμου», τη σύνδεση του δικαιώματος διατροφής με την αντικειμενική ανάγκη και όχι πλέον με την υπαιτιότητα, τη μείωση του ορίου ενηλικίωσης στα 18 χρόνια, την πρόσδοση νομικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στους ανηλίκους και την πλήρη ενοποίηση των δικαιωμάτων των εκτός γάμου παιδιών με τα δικαιώματα των γεννημένων σε γάμο (τομέας στον οποίο η θεσμική αυτή μεταρρύθμιση είναι η περισσότερο επαναστατική), το οικογενειακό δίκαιο απελευθερώθηκε από την ως τότε έντονα συντηρητική ιδεολογία της νομικής ανισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα κι έφθασε, αν δεν ξεπέρασε, τον ευρωπαϊκό μέσο όρο».
Πηγή: eleftherostypos.gr