Epirusjournal.gr Η καθημερινότητα της Ηπείρου σε ένα site! 
1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον χαρακτήρα που υποδύεστε στο «Φυγόδικος δεν ήμουν». Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον όταν τον προσεγγίσατε για πρώτη φορά;
Ο ήρωας που υποδύομαι ονομάζεται Σπήλιος. Είναι ένας πολιτικός κρατούμενος επί χούντας, ο οποίος μετά από έμφραγμα που παθαίνει – λόγω του άγριου ξυλοδαρμού του κατά την κράτησή του – παίρνει άδεια αποφυλάκισης για λίγο καιρό. Θα επιχειρήσει να το σκάσει περνώντας τα σύνορα μαζί με την ερωμένη του, την Ερυφίλη, αλλά τελικά η μοίρα θα τον φέρει στο σπίτι της θείας της Εριφύλης, της Φλώρας, η οποία έχει αντίθετες προς αυτόν ιδέες και αντιλήψεις.
Ανέκαθεν με συγκινούσαν οι άνθρωποι που μένουν πιστοί στις ιδέες τους και τα ιδανικά τους ακόμη και όταν όλα γύρω τους είναι εχθρικά και γεμάτα αντιξοότητες. Έχουν κάτι που υπερβαίνει τα κοινωνικά «πρέπει», κάτι που είναι πιο πάνω και από την προσωπική τους ευχαρίστηση που φέρνουν οι καθημερινές και ανθρώπινες στιγμές. Μάχονται για μια ιδεολογία και παλεύουν ακόμη και με τον ίδιο τους τον εαυτό προκειμένου να πράξουν το Σωστό. Ωστόσο, ως άνθρωποι και αυτοί έχουν τρωτά σημεία, αδυναμίες, λανθασμένες επιλογές και αποφάσεις και έχει και αυτή η πλευρά τους πολύ ενδιαφέρον για έναν ηθοποιό.
2. Το έργο της Ισμήνης Καρυωτάκη έχει έντονη σχέση με τη μνήμη, την ιστορία και τον τόπο. Πώς επηρεάζει αυτό την ερμηνεία και τη συναισθηματική σας προσέγγιση στον ρόλο;
Η Ισμήνη Καρυωτάκη έχει γράψει ένα υπέροχο έργο που έχει ως βάση του αληθινά βιώματα, υπαρκτά πρόσωπα και φυσικά μια ιστορική περίοδο με έντονο κοινωνικό και πολιτικό βάθος.
Όλο αυτό επηρεάζει σε τεράστιο βαθμό τον τρόπο που θα προσεγγιστούν τα πράγματα και για αυτόν τον λόγο έχει μεγάλο ενδιαφέρον που η παράσταση αυτή παίζεται στα Ιωάννινα όπου και εκτυλίσσεται κυρίως το έργο. Όσα υπάρχουν στο βιβλίο, αλλά και όσα έχουμε διαβάσει και μάθει από ιστορικά βιβλία, μαρτυρίες, μυθιστορήματα, ταινίες, τραγούδια, όλα τα ανακαλείς ώστε να ζωντανέψεις τους ήρωες αυτούς και να τους αναπαραστήσεις σήμερα, πράγμα που πολλές φορές γεννάει μεγάλη συγκίνηση και φόρτιση.
3. Η παράσταση εκτυλίσσεται σε ένα ιδιαίτερο ιστορικό πλαίσιο. Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να ισορροπήσει ανάμεσα στο ιστορικό και στο προσωπικό στοιχείο ενός χαρακτήρα;
Για μένα – όχι μόνο για τη συγκεκριμένη περίοδο, στην οποία εκτυλίσσεται το έργο, αλλά για οποιαδήποτε ιστορική στιγμή – το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο καθορίζει άρρηκτα το προσωπικό στοιχείο στον άνθρωπο. Οι επιλογές μας, η ζωή που διαλέγουμε ή που μας επιβάλλεται κάποιες φορές, οι άνθρωποι που θα κάνουμε οικογένεια, τα πάντα έχουν να κάνουν με το τι συμβαίνει γύρω μας, πότε και πώς.
Δεν νομίζω πως μπορώ να ξεχωρίσω τον έρωτα του Σπήλιου για την Ερυφίλη, όταν αυτός διαδραματίζεται μέσα σε ένα πολιτικό κυνηγητό. Ίσως σε άλλη χρονική στιγμή αυτοί οι δύο άνθρωποι να μην ερωτεύονταν ή ίσως να μπορούσαν να ζήσουν για πάντα μαζί ευτυχισμένοι. Δεν το ξέρουμε και δεν θα το μάθουμε ποτέ γιατί η στιγμή που ερωτεύτηκαν καθορίζεται από όλα όσα τους συμβαίνουν την περίοδο εκείνη.
4. Η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μάρκελλου χαρακτηρίζεται από μια σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση. Πώς βιώνετε αυτή τη σκηνική προσέγγιση ως ηθοποιός;
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι είναι μεγάλη η χαρά μου που δουλεύω με τον Κωνσταντίνο.
Παρακολουθώ φανατικά εδώ και χρόνια τις δουλειές που κάνουν με την Ελένη Στεργίου και πάντα ονειρευόμουνα να παίξω σε κάποια από αυτές. Και ευτυχώς ήρθε η ώρα.
Τώρα για το κινηματογραφικό στοιχείο, καταλαβαίνω τι λες, αλλά επειδή κάναμε ένα καταπληκτικό «τραπέζι» – όπως το λέμε εμείς – όλα μου φαίνονται πολύ κανονικά πάνω στη σκηνή.
5. Συνεργάζεστε επί σκηνής με τη Μπέτυ Λιβανού και την Ελένη Στεργίου. Πώς διαμορφώνεται η δυναμική μεταξύ σας κατά τη διάρκεια των προβών και πάνω στη σκηνή;
Την Ελένη – όπως και τον Κωνσταντίνο – τη γνωρίζω πολλά χρόνια.
Είχαμε δουλέψει ξανά μαζί το 2022 και τη θαυμάζω από τότε. Είναι σπουδαία ηθοποιός, δουλευταρού, ακούραστη, με υπέροχο χιούμορ και ευγένεια και με κάνει να νοιώθω εξαιρετικά άνετα πάνω και κάτω από τη σκηνή. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πολλά, συνεννοούμαστε με ένα βλέμμα και πάμε παρακάτω. Σπάνιο φαινόμενο σε αυτή τη δουλειά.
Όσον αφορά τη Μπέτυ Λιβανού δεν έχω τι να πω. Μιλάμε για μια γυναίκα μύθο που πέρα από τεράστια ηθοποιός είναι και εξαιρετικά απλός άνθρωπος. Στην αρχή είχα μια συστολή απέναντί της γιατί δεν την γνώριζα από κοντά – μόνο από την οθόνη και ως θεατής – αλλά φρόντισε πάρα πολύ άμεσα να τη διώξει αυτή μου τη συστολή. Είναι πραγματικά καταπληκτική η Μπέτυ σε όλα τα επίπεδα.
Είμαι πολύ τυχερός και ευγνώμων που δουλεύω και με την Μπέτυ και με τον Κωνσταντίνο και με την Ελένη και φυσικά με όλους τους συντελεστές αυτής της παράστασης.
6. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που συναντήσατε κατά τη διαδικασία των προβών για αυτή την παράσταση;
Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα ήταν η έκταση και η πυκνότητα του κειμένου του ρόλου. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα που έχει έντονη παρουσία και απαιτεί μεγάλη συγκέντρωση και συνέπεια σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Κάθε έργο έχει, ωστόσο, τις δικές του απαιτήσεις. Στην περίπτωση αυτή, η πρόκληση αυτή λειτούργησε τελικά πολύ δημιουργικά.
